معانی و بیان!
درباره سایت
آخرین مطالب
- زاری و بیزاری
- بیرمقتر از آفتابِ هفتِ بعدازظهرِ پسِ ابرِ پاییزی که باد هم یواش میوزه
- فریاد مدرسِ شمال
- یه حالی دیگه، انگار که شست و اشارهت رو بچسبونی به هم تکونتکون بدی بگی اونجور که باید میشد نشد.
- از حال میروم، بیدار میشوم..
- تو باعث شدی من آسمون رو بیشتر دوست داشته باشم
- فردا تولد مامانه
- من آن شکلِ صنوبر را ز باغِ سینه برکندم
- احتمالا تصویری نخنما در سالهای میانهی تاریخ سینمای ایران.
- انگارِ بوسههای ناگزیرِ خداحافظی
امکانات وب
که میدانستیام از اول که اول بود تا حالای حال که تیرهتر هم هستم و خشکیدهتر که حرف که بر لبم که میآید حرفِ حرفِ من هم نمیشود و باز بگو الکن، و خب اصلا الکن اما که چه وقتی که، آخ که وقت هم بیوقت ا
برچسب:
نویسنده: مهراد توکلی
روز روزش که برابرم بودی و به چشم میدیدمت، دلم برایت تنگ میشد. حالا را چگونه تاب آوردهام نمیدانم. اما دلم برایت تنگ شده، شاید بیشتر از همیشه. حرف باد هواست عزیزکم. دوری پیشانینوشت دوتایمان بود، فرقی نمیکند که برای من تلخ، برای تو شیرین. باری سخت مراقبت کن، جانت ضعیف است. کمجانی. گفته بودمت که باری خواب مرگت را دیدهام اما نگفته بودمت با اشک از خواب پریدنم را. من تاب نمیآورم.
برچسب:
نویسنده: مهراد توکلی